Vanmorgen liepen we al vroeg in de bossen met het gezin, heerlijk begin van de dag! Een hele symfonie aan vogelgezang en door het licht was het sprookjesachtig in het bos. Ik ging even stilstaan om diep te ademen en te luisteren naar een specht die zich liet horen. 

Een extra reflectiemoment

Mamaaaaa, mamaaaa, kom je mee, mama mag ik daarheen? Mama ik heb het koud, ik wil naar huis, mamaaa wat gaan we dadelijk doen? Bij thuiskomst voelde ik me wat minder fijn, er riep iets in me. Het weekend is een extra reflectiemoment geworden de afgelopen weken, van maandag tot vrijdag is het werken in shifts en bezig gehouden worden door alle andere dingen waarin ik me meebeweeg.

Ik mis m’n ‘niks-tijd’, een aantal uren in de week die ik normaal gezien zelf kon invullen met sporten, de natuur in, lezen, naar een vriendin, creatief bezig zijn of gewoon niksen. Alleen zijn zonder iemand om me heen die iets van me verwacht. Ik was bevoorrecht met die tijd, dat besef ik me maar al te goed. Vandaag is het een dag dat het niet op rolletjes loopt, ik zit mezelf even in de weg.

Vertragen en meebewegen

Tijdens de lunch vertel ik dit aan manlief en de tranen staan in m’n ogen, oké het zit nog hoger dan ik dacht. Terugschroeven de verwachtingen en plannen voor vandaag. De specht in het bos gaf het al aan, wat is jouw ritme? Voor vandaag is dat vertragen en meebewegen met wat er in mij leeft in plaats van meebewegen met de mensen om me heen. Een extra yoga nidra sessie luisteren, lezen en op tijd naar bed. Heel benieuwd of je dit herkent, van mega in de flow naar pas op de plaats, voelen en reflecteren. Hoe ga jij hiermee om?

Vind me

Fluitenkruid 30

5236 TL ’s-Hertogenbosch

+31 6 5261 9461

mirjam@waterenvuur.nl

Vertel me

Verzenden