vakantietijd

Afgelopen zomer zijn we op vakantie geweest met het gezin. Een mooie mix van tijd met z’n allen, tijd voor elkaar en een moment voor mezelf. Dit hadden we vooraf afgesproken. Die me-time was heerlijk, dat momentje was goud. Even niks, lekker de zon op mijn bol en in volle aandacht een boek of tijdschrift lezen. Een ander moment weg mijmeren in m’n gedachten of luisteren naar het geluid van de zee.

Bandje

Onze zoon had iets anders wat goud was voor hem. Het bandje wat hij kreeg bij het waterpretpark (voor de badmeesters een teken, jij kunt goed zwemmen). Na de twee weken vakantie bleef dit bandje om, herinnering aan de vakantie, de waterpret, bommetjes, salto’s, glijbanen, nerf watergevechten, vriendjes/vriendinnetjes en alle aandacht van zijn papa en mama op momenten dat hij het fijn vond. Geen school, voetbal en alleen maar doen waar hij zin in had.

Herinneringen

4 weken later is de zomervakantie afgelopen, ik vraag hem of het bandje af mag...even nadenken..”nee mama, die mag nog niet af”. Vorige week is het afsluitdopje van zijn bandje kwijtgeraakt en het bandje blijft niet meer vastzitten. “Nou mama, nu mag het bandje wel af, ik heb hem lang genoeg om gehad”. Loskomen van de vakantie had even tijd nodig, hoe fijn is het ook dat wanneer je een bandje om je pols ziet zitten er spontaan een glimlach op je gezicht verschijnt aan al die leuke en mooie herinneringen! Hiervan heb ikzelf weer kunnen genieten.

Vind me

Fluitenkruid 30

5236 TL ’s-Hertogenbosch

+31 6 5261 9461

mirjam@waterenvuur.nl

Vertel me